تب Dontasktoask.ir

لحظه ای درنگ کنیم . کجا بودیم؟ چی بودیم و چی شدیم؟

خودمان را با چندسال قبل مقایسه کنیم . چقدر بالغ شدیم؟ چقدرتوانستیم علمی کسب کنیم که به جای خوبی برسیم؟

یقینا همه ما ها با تلاشی به این مسیر رسیدیم که برای برخی ستودنی و برای برخی زیرکانه بوده ! اما بهرحال دست هایی هم این وسط بوده که ما را از پایین قله های این کوه عظیم به بالای آن کشانیده است . یقینا هیچکس نباید وا دادگی را پیشه خود کند! اما فراموش نکنیم که خود کجا بودیم و کجا رسیدیم؟ بنده به شخصه خودم را شخص آماتوری میدانم که بااینکه سال ها سعی کردم در هرزمینه ای حتی علمی اقل داشته باشم ، اما هروقت گروه هایی از بازیسازی را می نگرم لبخندی بر لبهایم می نشیند .

یک نفر پرسیده ، چطور SDK نصب کنم؟ نفری دیگر درمورد ارورهای یونیتی میپرسد . شخصی دیگر از دیگران درمورد کانسپت های آرت هایش نظر میخواهد و فردی دیگر از اساتید درون گروه میخواهد که به او کمک کنند تا بازیسازی را فرا بگیرد . راستش را بگویم برای من واقعا دلپذیر است!

بنده روزهایی را به یاد دارم که حسرت یک سیستم قوی را داشتم . روزهایی پر از ناراحتی و حس ناامیدی … زمانهایی که دانش آموزی دوره اولی بودم و علاقمند به صنعت بازیسازی و تنها چیزی که میتوانستم کار کنم ، game maker 8 بود . درآن زمان رم سیستم ام یک بود و رقبای من در خوارزمی و فرهنگی هنری ، با سیستم های غول و کاملا حرفه ای روبرویم رخ نمایی میکردند . احساس حقارت بهت دست میداد ، نمیداد؟ به یادمی آرم اواخر بهمن سال 1394 را که مدیر من را به دفترصدا زد . رفتم به دفتر و مدیرتبریکی به من گفت و به من مژده داد که برای مسابقات استانی جشنواره نوجوان خوارزمی قبول شدی . خوشحالی ام دقایقی طول نکشید که به من گفت تا پس فردا ظهر بازی ات را برسان! من هم هاج و واج فقط به زمین میدوختم و به اصطلاح مثل کاراکتری بودم که ریگ بندی نشده بود! اصلا توان حرکت نداشتم . شما قضاوت کنید …

پس فردا شد و من با چشمانی خواب آلود وارد مدرسه شدم ( پنجشنبه بود و فردای آن روز جمعه ) ، یک دانش آموز کلاس هفتم با سیستمی که توان باز کردن مایکروسافت پاورپوینت 2010 را به زور داشت چگونه میتوانست …

اما حس خوبی داشتم ، چون من توانستم این کار را انجام دهم . اما این شادی باز هم دقایقی بیشتر طول نکشید . بقدری خسته بودم که سر کلاس دبیر عربی به من گفت از مدیر اجازه بگیرم تا کمی در نمازخانه مدرسه استراحت کنم . این خواسته را با مدیر درمیان گذاشتم اما شنیدم : از کجا من بدونم که تا الان درحال ساخت بازی بودی؟ بازی ای که ساختی هم خودت برسان یا با یکی از معاونین هماهنگ کن … خلاصه سرتان را بدرد نیارم 🙂

یاد روزهایی افتادم که سیستم نداشتم ولی با شوق داکیومنت های یونیتی و سایر موتورهای بازیسازی را با لذت میخواندم ( حتی اگر نمیفهمیدم! ) ، بطوری که وقتی اولین بار با سیستم جدیدم یونیتی راباز کردم از خوشحالی در پوستم نمیگنجیدم . در آن لحظه هرکسی بود فکرمیکرد که باید حتما یک بازی ای بسازد . اما من فکری دیگر داشتم ; از آن لحظه با خودم عهد بستم که باید علم بیشتری کسب کنم ، مثل تشنه ای که بدنبال آب میگردد . و از این سهمی که دارم دیگران را هم بهره مند سازم . من متفاوتم . چون بازی ساختن برای من بیشتر از یاد دادن و کمک کردن لذتی ندارد .

در گروه های مختلف اخیرا کسانی که سوال میپرسند ، گاهی با جوابهایی همچون Dontasktoask.ir مواجه میشوند و دیگر هم کسی پاسخی برای آن فرد نمیگذارد . نه تنها گروه های یونیتی بلکه در بسیاری از گروه ها و جاهای مختلف این صحنه را دیدم .

یاد بگیریم سنگ جلوی پای افراد نیندازیم . اگر نمیدانیم ، جوابی ندهیم . اگر حوصله ای برای جواب نداریم یا جواب ندهیم یا با یک کپی لینک سرچ گوگل آن ها را به موضوع مورد نظرشان هدایت کنیم .

در پیوند Dontasktoask.ir درمورد افرادی نوشته است که کلی سوال میپرسند ( جدا از اینکه خیلی ازجاها استفاده میشود! ) . اما کمی به خودت نگاه کن . اول تو با الان او چه فرقی میکند؟ اگر سوالی از او میبینی حتی اگر دارای پاسخ زیادی باشد چرا نگاهی منفی به او داری؟ بسیاری از ماها و شما ها با پرسش و پاسخ و همینطور آویزان بودن به دیگران توانستیم به جایی که هستیم برسیم . فکرنکن با فرستادن این پیوند توانستی به او چیزهای زیادی یاد بدهی . اگر پاسخش را دادی و این راهم پیوست کردی این کار درست است! با فرستادن این لینک من نوعی اگر بخواهم جواب او را بدهم خودم را خسته نمیکنم چون فکرمیکنم درآینده پرسشی دیگر خواهد پرسید .

شما حق داری دربرابر علمی که با تلاش بدست آوردی یک چیزی چه مادی چه معنوی کسب کنی . این حق مسلم توست . ولی این را هم بدان که وقتی دست کسی را بگیری و بالا بکشی ( حتی اگر سوالی کلی پرسیده باشد ) آنگاه توانستی او را کمک کنی و قطعا اثرات آن را هم خواهی دید . حتی اگر به او روشی دادی که ادامه مسیر را خودش باید برود . اینکه در شب دست کسی را بگیری و به مقصد برسانی کار بسیار خوب و پسندیده ای است . اما اینکه به یک درمانده چراغی بدهی تا در شب چشمانش بینا شود و راه را بتواند خودش برود تا دفعات بعد هم راه و چاه را فرا بگیرد و هم باز از آن چراغ تو استفاده کند و بعد ها چراغ را به فرد دیگری بدهد و … این کاری بس درست تر است!

اگر دیدی کسی میخواهد بدون تلاشی یک شبه به جایی برسد چه با سوال و چه با درخواست ، به او کمک کن! ولی با همین روش . علم و تجربه ای به او ده که خودش روی پای خود بایستد . صرفا فرستادن Dontasktoask.ir و یا تمسخر کردن راه را به جایی نمیبرد .

بهرحال من که فکرمیکنم هرکس Dontasktoask.ir را استفاده میکند شخصی ناآگاه است . شما چطور؟ شما حتی به یک لینک هم که شده کمک میکنید؟

شما درمواجهه با افراد مبتدی چگونه رفتار میکنید؟ 🙂

#این_تب_را_از_دیدگان_بیندازیم #این_لینک_باید_موجب_پیشرفت_شود_نه_دهان_دوختن!

نویسنده : سجاد احمدی نیت

دیدگاه‌ها

پویان

بسیار زیبا بود… با آرزوی موفقیت

nasimmeh_admin

ممنونم پویان جان . همچنین ارزوی موفقیت برات دارم

عرفان مولا

سلام وقت‌بخیر؛
وبسایت فوق صرفا به‌جهت راحت‌تر کردن مطرح کردن سوال است و اگر بند پایانی آن‌را خوانده باشید حتی ساختار یک سوال صحیح هم ذکر شده است،
کسی که قصد پاسخگویی نداشته باشد قطعا حتی وقت و حوصله نمی‌کند DontAskToAsk.ir را هم ریپلای کند؛
هدف صرفا شفاف‌سازی برای نحوه مطرح کردن سوال است و آماتور و جونیور و سنیور و … نمی‌شناسد، این صرفا یک بخش از مجموعه DontAskToAsk بود، می‌توانید رفرنس های پایین‌اش رو هم ببینید درمورد XY و Info و NoPV و …، شاید برای کسی که داوطلبانه در گروه‌ها فعالیت می‌کند و هیچ‌کسی ازش انتظار کمک نداره گفتن این کلمات کار ساده‌ای باشه، ولی واقعا به‌عنوان ادمین چندین گروه برنامه‌نویسی، واقعا جون آدم به لب‌اش می‌رسه تا روزی به سیصد نفر بگه : “سلام دوست عزیزم، لطفا سوالت رو مطرح کن، دنبال جاوا کار نباش، اگه جاوا کاری باشه قطعا جواب میده”

nasimmeh_admin

سلام برشما اقا عرفان امیدوارم حالت خوب باشه . منم میدونم شما قصدت از نوشتن اون سایت و مطلب چیزبدی نبود . ولی این سایت مایه سو استفاده برخی ها شده . شما این رو نوشتی صرفا جهت اصلاح روش پرسش که خیلیا بتونن پاسخ بگیرن
منم این مقاله رو نوشتم چون میدونم که کارت درسته ولی این تب که راه افتاده تب اشتباهیه! نه اینکه مطلبت اشتباه باشه . نحوه استفادش اشتباهه
درکل ممنونم که اومدی و باعث افتخارم بود که تونستم باهات صحبتی داشته باشم

پاسخ دادن به عرفان مولالغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *